Nicotiana alata (ya da N.affinis)

TÜTÜN ÇİÇEĞİ

Patlıcangiller familyasındandır. Anayurdu Brezilya olup bitkiye bilimsel adı, yakın akrabası olan tütünü ilk kez 1560 yılında Fransa'ya tanıtan Fransa'nın Portekiz büyükelçisi Jean Nicot'un adından esinlenilerek verilmiştir. 30-45 cm. kadar boylanabilen, bir yıllık dayanıklı otsu bitki olan tütün çiçeğinin uzun, geniş, tüylü ve biraz yapışkan yaprakları aynen tütün bitkisinin yapraklarının minikleri gibidir. Ama, bunlar tütün gibi içilmezler. Bitkinin yaprakları toprağın üzerinde yoğun bir küme meydana getirir ve kümenin arasından çiçek başağı uzar. Başağı oluşturan ve sıcak yaz günleri boyunca açık kalan çiçekler, 5 cm. genişlikte beş köşeli yıldıza benzer bir ağızla

sonlanan uzun borumsu biçimli ve keskin ama hoş kokuludur. Çiçekler şarabi, lavanta mavisi, maun, kızıl, pembe, sarı ve beyaz renklerde olur. Tütün çiçeği bitkisi özellikle evlerin kuzey yönündeki çiçek tarhları ve bordürlerde yetiştirilir. Evlerin içine konulan çiçek potpurilerine, hoş kokusu nedeniyle katılır. Gene aynı nedenle kesme çiçek olarak da makbul bitkilerden sayılır.

İstekleri ve Üretimi
Tütün çiçeği bitkisi, güneşli ya da yarıgölge ortamlarda ve herhangi bir tipteki bir bahçe toprağında iyi gelişir. Üretimi tohumlarıyla yapılır. Minik tohumları soğuğa karşı pek duyarlıdır. Bu nedenle ilkbahar başında kapalı mekanlardaki sıcak yastıklara serpilir. Işığa gereksindikleri için üzerleri örtülmez. Burada 23 hafta içinde çimlenen bitkinin gelişen fideleri ilkbaharda havalar ve toprak ısındığında bahçedeki yerlerine 25-30'ar cm. aralıklarla şaşırtılarak dikilir. Çok sıcak yerlerde, bitki bir yıldan daha uzun ömürlü olabilir.