Lobelia erinus

LOBELYA (Diğer adı: Kardinal çiçeği)

Lobelyagiller familyasının örnek bitkileridir. Anayurdu olan Güney Afrika'nın Umut Burnu bölgesinden 200 yıl kadar önce Flaman bitkibilimci Mathias L'obel tarafından getirilip çiçekler dünyasına tanıtıldığından adına Lobelya denilmiştir. Lobelyalar, 250 dolayında türü bulunan ve günümüzde dünyanın tüm ılıman yerleri ile Türkiye'de sıkça yetiştirilen kısa boylu (815 cm), sürüngen, dayanıklı, bir yıllık otsu ya da çalımsı bitkilerdir. Bunlardan en çok yetiştirilen L.erinus türünü kitabımızda kısaca Lobelya adıyla anacağız. Bu türün yaprakları yeşil renkli, almaşık dizili, sapsız ve ters yumurta

ya da şerit biçimlidir. Üst yarısı yarık borumsu biçimli çiçekleri haziran ayından sonbaharın sonlarına kadar uzunca bir sürede hiç durmaksızın bol sayıda çiçek açar. Bu çiçekler mavinin değişik tonlarında ve ender olarak pembe, beyaz, mor ya da leylak renginde olurlar. Toprağın yüzeyini kaplamak üzere kullanılan lobelya bitkisi, çiçek tarhları ve bordürler için çok yeğlenen çiçeklerdendir. Ayrıca balkonlar ile pencere önüne konulan plastik kutularda ve sarkan sepet saksılarda da pek güzel durur.

İstekleri ve Üretimi

Lobelya bitkisi genelde bol güneşli ama serin ortamları; organik madde yönünden zengin, yumuşak geçirgen ve nemli toprakları sever. Ancak, eğer yarıgölge yer ayırırsa bitki çok sıcak ortamlarda da şaşırtıcı derecede iyi gelişir. Tohumuyla çoğaltılan lobelyanın toz gibi minik olan tohumları, ilkbaharın başlarında sıcak yastıklara ekilir. 2-3 hafta içinde çimlenen bitki olgunlaşıp fide haline gelince mayıs ayı içinde bahçede asıl yetiştirileceği yere 20'şer cm. aralıklarla şaşırtılır.