 |
Ocitnum
bacilicum
FESLEĞEN (Diğer
adları: Feslikan, Reyhan)
Ballıbabagiller
familyasındandır. Anayurdu Güney Asya
olan Fesleğen, ülkemizde Güney Ege ve
Akdeniz bölgelerimizin kıyı şeridinde
sıkça yetiştirilmektedir. 40 cm'ye kadar
boylanabilen bir yıllık yarı duyarlı
çalımsı bitkidir. Dörtgen kesitli dikine
gelişen ve boydan boya kabarık çizgili
sürgünleri çoğu çeşitlerinde yeşil
renkli olup bitkinin tabanına doğru
inildikçe kırmızı tonlar taşır. Oval
biçimli koyu yeşil ya da bazı
çeşitlerinde koyu morumsu patlıcan
renkli, kenarları dişli, keskin ama çok
hoş kokulu yaprakları vardır. Yapraklan
patlıcan renkli fesleğenlerin sürgünleri
de aynı renkte olur. |
|
Bitkinin yaz sonuna
doğru açan küçük çiçekleri beyaz, pembe
veya sarımsı renklidir. Frezyalar ılık
bölgelerdeki bahçelerde çok iyi
geliştiği gibi, saksı ya da plastik
kutular içinde yetiştirilerek çok güzel
salon ve balkon bitkisi olurlar. Kesme
çiçek olarak da, vazolarda, bulundukları
ortamı çok hoş kokutarak uzunca süre
dayanabilirler. Özellikle morumsu renkli
fesleğen bitkisi, uygun iklimde ve
bahçenin de uygun yerindeki çiçek
tarhları ile bordürlerde
yetiştirildiğinde pek etkileyici bir
görüntüsü olur. Evlerde pencere önü ya
da balkonlara konulan saksılarda da
güzel durur. Ayrıca hoş kokusu nedeniyle
fesleğen, aşçıların vazgeçemeyeceği
baharat türlerinden birini oluşturur.
dikilmiş olan fener çiçekleri, yaprak ve
çiçekleriyle insanı neşelendiren ama
biraz da kaba sayılabilecek bir görüntü
oluştururlar. Fener çiçeği bitkisi,
özellikle geniş bahçelerde yüksek duvar
ya da ağaç önlerinde süsleyici
etkileriyle güzel durur.
İstekleri ve
Üretimi
İlkbaharın müjdecisi sayılan ve en erken
açan çiçeklerden olan frezyalar ılık ve
sıcak ortamları; bol güneşli ve çok
aydınlık yerleri sever. Ilık
bölgelerdeki bahçelerde bitek ve kumlu
topraklarda iyi gelişir ve makul düzeyde
sulanır. Yetiştirilmesi ve bakımı
oldukça kolay olan frezyalar tohumuyla
ama daha kolayı soğanlarıyla çoğaltılır.
Bu soğanlar sonbahar mevsiminde hafif
kumlu toprağa 5 cm. derinlikte ekilir.
Kış sonlarına doğru, havalar ılıyınca
çimlenen bitkinin örtü altında korunması
ve biraz boylanınca biriki kez
çapalanması gerekir. |