Çiçek Bahçelerinde Yetiştirilebilecek Bitkiler
Çiçek yetiştirmek üzere bir çiçek bahçesi hazırladığınıza göre, şimdi bu bahçeye ekilebilecek bitkileri tanıyalım:

Bir yıllık (Mevsimlik) Çiçekler
Bunlar, tohumundan ya da çiçeklerinden üretilerek yetiştirilen ve bir gelişim mevsimi sonunda bozulup ölen bitkilerdir. Bu tür bitkilerden dayanıklı olanları, doğrudan doğruya çiçek açacakları toprağa ilkbahar mevsiminde ekilir. Burada çimlenip gelişir, renkli çiçek tarhları ya da bordürleri oluşturup sonbahardaki ilk donlara kadar çiçek açmayı sürdürür. Bu grupta alissum, aynısefa çiçeği (kandil çiçeği), bir yıllık kasımpatılar, latin çiçeği, ayçiçeği, gelincik, muhabbet çiçeği vb'leri sayabiliriz.

Yarı dayanıklı çiçekler soğuk havada üretilemez. Bu nedenle tohumları ilkbaharda sıcak yastıklara ekilir. Burada çimlendirilip elde edilen fidelerinin bakımı sera gibi kapalı mekânlarda yapılır ve yaz başlarında tüpler içindeki fideleri alınıp bahçeye ekilir. Bu grup içinde hercaimenekşe, lobelya, tütün çiçeği, petunya, alev çiçeği, kadife çiçeği, bir yıllık karanfiller vb'leri sayılabilir. Bazı duyarlı bir yıllık çiçekler, yaz mevsiminde en sıcak zamanlarda yetiştirildikleri saksılar içinde bahçeye çıkarılabilir. Bu çiçekler arasında sinerelyaları sayabiliriz.

İki yıllık Çiçekler
İki yıllık çiçekler, birinci yılında tohumundan yetiştirilip ikinci yılında çiçek açacakları yerlere dikilir. Bunların çoğu dayanıklı bitkilerdir. Yazın bahçeye dikilir ve genç fideleri sonbahar mevsiminde çiçek açacakları yerlere şaşırtılır. Bu grup içinde çançiçeği, hüsnüyusuf, unutmabeni vb. sayılabilir. Bütün bunlar, çiçek tarhları için en uygun bitki türleridir. iki yıllık çiçekler arasında birkaç tür de yarı dayanıklıdır. Bunlar içinde şebboy vb'lerini sayabiliriz. Bu türler, tüm yaşamları boyunca ılık iklim koşullarına gereksinir. Bir kış başında ekilip ikinci yılda çiçek açmaları beklenir. Bazı iki yıllık bitkilerin çiçek açma dönemi bitince bu türlere bir yıllık bitki işlemi uygulanır. Bunlar yerlerinden sökülür ve yeni tohumları ekilir.

Çok Yıllık Çiçekler
çok yıllık bitki, yıldan yıla gelişip serpilerek uzun yıllar yaşayan ağaç, ağaççık, çalı ve dayanıklı otsu bitki vb. anlamına gelir. Bu türlerden konumuzu ilgilendiren çok yıllık dayanıklı otsu bitkiler, bahçelerimizde uzun yıllar yaşar. Her yıl kış mevsiminde gövde ve yaprakları ölürken kökleri dinlenmeye geçer. İlkbahar mevsimi gelince, bu türlerin toprak üstü kesimleri tüm canlılığıyla âdeta topraktan fışkırır gibi gelişir. Bu duruma istisna olup da kışın yaprakları ölmeyen karanfil, süsen vb. türler de vardır. Dayanıklı çok yıllık çiçekler böyle uzun yıllar yaşarken gülhatmi, keten çiçeği vb. gibi bazı türlerin ömrü yalnızca birkaç yıldır. Kimi çok yıllık çiçekler de yarı dayanıklıdır. Bu gibi türlerin kış mevsiminde korunması gerekir. Bu gruba, çok yıllık kasımpatılar ve sardunyalar girer. çok yıllık çiçek türlerinden oldukları halde ikinci yıl ve sonrasında bozuldukları için bir yıllık çiçek işlemi gören çiçek türleri de vardır. Bunlar arasında aslanağzı, nemezya ve petunya ile benzerlerini sayabiliriz.

Soğanlı Bitkiler
Bir bitkinin soğanı; yumurta biçiminde, bir ucu sivri öteki ucu yuvarlak olan ve söz konusu bitkinin besin deposunu oluşturan organıdır. Bu soğanın alt kısmında, bitkinin cücük de denilen içteki 'tomurcuğunun' çevresini saran etli ve özlü tabakalar halindeki yaprakları bulunur. Tomurcuğun içinde, bitkinin toprak üstündeki yaprak, sap ve çiçeklerindeki özlerden vardır. Bu tomurcuk gelişmeye başlayınca, çevresindeki yaprakların etli ve özlü besinlerini kullanır. Bir yandan bitkinin toprak üstündeki gövde, yaprak, sap ve çiçeklerini oluştururken, bir yandan da toprağın derinliğine doğru uzayan köklerini meydana getirir. Bahçe çiçeklerinden en fazla tanınan dayanıklı soğanlı bitkilere örnek olarak zambakgiller familyasındaki kardelen, sümbül, beyaz zambak, nergis, lale vb'lerini sayabiliriz. Bazı soğanlı bitkiler ise yarı dayanıklı olur. Bunlar özellikle soğuk iklimlere karşı duyarlıdırlar. Bu türler arasında amarillis vb'leri sayılabilir.

Soğanımsı Organları Olan Bitkiler
Genelde bitki soğanlarına benzeyen ama küresel yapıda olan organları bulunan bu bitkiler, toprak üstü kesimleri ile toprak altındaki köklerini bu soganımsı yapıdaki organlarıyla oluşturur. Bu türden soganımsı organı bulunan bitkiler arasında çiğdem, glayöl vb'lerini sayabiliriz.

Rizomlu (Kök gövdeli-Kök saplı) Bitkiler
Rizom, bitkinin toprak altında ve bazen toprak üstünde uzayan etli ve özlü besin taşıyıcı organıdır. Bitkinin sap, yaprak ve çiçekleri, rizomundan toprak üstüne doğru uzayan kısmından çıkıp gelişir. Soğan ya da soğanımsı organlar gibi rizomlar da bitkinin besin deposudur. Rizoma bağlı saçak kökler topraktan gerekli besinleri alıp depolar ve bitkinin toprak üstü kesimlerini bununla besler. Çiçek bahçelerinde en çok tanınan rizomlu bitkiler arasında inci çiçeği, bazı süsen türleri vb'leri sayılabilir.

Yumrulu bitkiler
Yumrular, toprak altında bitkinin gövdesinin ya da kökünün şişip büyüyerek besin deposu haline gelen organlarıdır. Yumrular, içlerinde 'tomurcuk' ya da cücük denilen kesimleriyle bitkinin gövde, sap, yaprak ve çiçekleri ile köklerini oluşturur. Çiçek bahçesindeki yumrulu bitkiler arasında akşam sefası, anemon (Manisa lalesi), dalya yıldızçiçeği, yumrulu begonyalar vb'leri sayılabilir.